11-03-10

dichterseucharistie

f2. dichterseucharistie

100_0545

dichterseucharistie, zeg maar gewoon 'dichtersmis'

Gemis van de dichter, vertaald in sfeer.

Uitgesproken tussen de stiltes van de spaties door.

Samenzijn wordt zijn.

Resultaat van gedeeld hebben en weer alleen zijn...

van je weg zoeken tussen de prikkeldraad van samenleving en zijn relaties....

of het graven naar zin en roots en rode draden.

Monding van balanceren tussen rust en onrust.

Tot niets de woorden nog omkegelen kan.

Eénmaal door het oor in het graniet van komen bovendrijven gebeiteld...

groeien de mooiste dingen, daar waar je ze niet verwacht.

Blijvend via het zachte het harde bereiken,

het harde weer voor het zachte laten wijken.

Op het ritme van de 'acht', de bloedsomloop.

Woorden en harmonische klanken zijn als perfekte wiskunde,

opgezogen vanuit veel onkunde.
De ideale formule, het gedicht.

Zoals nu, geboren tussen ochtenddonker en ochtendlicht.

Vanuit  het pooldonker ineens het poolsterklaar.

 

16:35 Gepost door blogkunstenaar in gedichten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: relaties, kunst, sfeer, dichten, eucharistie |  Facebook |