11-05-10

Elke dag legt ze haar ei.

EI

Een wonder, kalk met zon er in.

We staan er niet bij stil.

Waar haalt ze het allemaal vandaan ?

Ze schrapt de aarde bloot.

Op zoek naar menig kleinnood.

Zaadjes, wormpjes, mineralen, alles is erbij.

Hij volgt haar op de voet, als een vogel zo blij.

Maar in feite slentert hij achter haar aan, haar haan.

En springt ze in de rieten wasmand van weleer.

Houdt hij de wacht en hoopt op resultaat van 't verkeer.

Maar voorlopig wil ze niet broeden.

Voor nageslacht is ze nog een beetje op haar hoede.

Dus af en toe zo een eitje achterover slaan,

heeft menig één al veel goed gedaan.

Amaai dus moeder natuur,

bedankt voor dat eitje, dagelijks op 't vaste uur.

co-bk

11:36 Gepost door blogkunstenaar in gedichten | Permalink | Commentaren (1) | Tags: gedicht, kip, ei |  Facebook |