13-07-17

diepzinniger lagen

 

totaalwerk blogfilosoof :

 http://fotofilosofie.skynetblogs.be tentoonstelling park Vredestoren EbenEmael tot juli 2018

http://hetvoortijdigtestament

WP_20150527_004.jpg

 

Hoe een levenslijn inspeelt op iemands vragen. (met verwijzingen naar blog-werk)

Je hebt van kinds af aan een aantal vragen over het leven. Hoe kan het dat het eten van de vrucht van die boom in het paradijs, de boom der kennis nog wel, de mensen in een niet-paradijselijke omgeving deed leven ? Je wil wel geloven in een figuur zoals de man met de lange baard van de kerk, die 'God' moet voorstellen.  Voor je het weet ben je bezig met te praten met zo een beeld van gezag en goedheid in je eigen dan...terwijl je je in feite richt naar het hele goede in je eigen...van waar dat ook moge komen en wat het ook is.  Het malse, vrolijke van het opgroeiende kind, voortdurend op weg naar het zoveel mogelijk proberen behouden van het spontane.

 

Voor iedereen zijn de omstandigheden van het opgroeien anders. Toch herkennen we veel van mekaar in de praktische leefgewoonten die we ondergingen. Een aantal van die levenslessen hangen samen met de strijd om den brode, met de omstandigheden die voortvloeien uit de maatschappij, de wereld zoals deze is tot stand gekomen en voortevolueerde, afhankelijk ook van de maatschappelijke positie van diegenen die aan je voorafgingen. Je doet ervaringen op in de jeugdbeweging en andere sociale bewegingen, je leert over hoe de politiek in mekaar zit, en door een aantal tegenstellingen tegenover mekaar te houden en te ontzenuwen verkrijg je een heldere blik op de samenleving zoals ze is, waarom ze zo is en hoe ze zo kort mogelijk een toestand zou kunnen benaderen, zoals ze zou kunnen zijn.

 

Een aantal andere dingen zijn een gevolg van de stand van de situatie van de psychologische spanningen en ontspannigen die je bestaan voorafgingen vóór dat je zelf erdoor uit die bagage verwekt werd. In feite is dat een woord dat heel veel zegt, 'ver-wekt'...gewekt uit het sluimerende zijn van het DNA...met zijn al eeuwige voorgeschiedenis.

 

Hoe meer vragen je jezelf over het waarom van 'zijn' en 'worden' stelt, des te meer kom je dichter in de buurt bij een aantal mogelijke situaties die je hierop antwoorden verschaffen. Zoals daar zijn :

Als misdienaar raak je in conflikt met de pastoor en ook met zijn catechismuslessen.

 

 In de lessen geschiedenis ontdek je dat de motor van de menselijke historie niet zozeer gebaseerd is op datums van veldslagen en belangrijke leiders, maar vooral op de ontwikkeling van de produktiemethoden en de organisatiegraad van hen die ze gebruiken, deze laatste blijkt des te groter naargelang de kwalitatieve stijgingen die zich qua welvaart en welzijn voordoen, maar bij systeemcrisisen terug naar af worden gedwongen door vooral de bovenste laag van de bezittende klasse en hun vertakkingen. Hoe meer je bezig wil zijn met het doorgronden van al die dingen, des te meer ga je je engageren in die organisatie-methoden.

 

Ook op het persoonlijke en relationele vlak groei je in de tijd die aan al of niet gezinsvorming voorafgaat; om altijd weer met mensen tot een aantal inzichten te komen.

 

Je wordt ouder en je ouders ook en je gaat je afvragen of er meer is na dit leven. (inlassen...passages uit http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

 

Als je dan in grote mate het volledige panorama van kennis en zelfkennis doorlopen hebt ga je eerst veel scherper observeren hoe die innercommunicatie met je zelf werkt. De tijd om daar volledig mee bezig te zijn, krijg je merkwaardig genoeg door een samenloop van omstandigheden die niet zomaar geheel toevallig lijkt.  

 

Vermits we evolueerden uit straling en er weer worden voor een stuk, ga je je afvragen of er geen interaktie is tussen zij die geleefd hebben en de levenden . Hoe dit concreet in je eigen leven merkbaar is,valt moeilijk meer dan oppervlakkig te beschrijven en bovendien indien je gewoon was van tot nu toe al schrijvend het over de positieve kanten van mensen te hebben, zijn er ook kanten te beschrijven waarvoor je eigenlijk in het cynische deel van je schrijven zou moeten kruipen om de woorden boven te krijgen.  Daarom en wegens redenen die met privacy van mensen te maken hebben, laat je het dus best maar zo, denk je wel eens als de zin om het toch te doen komt bovendrijven. Je bent er dan al tevreden mee van alle soorten van gebeuren, hoe klein of hoe groot ook eerstens gewoon ten volle te beleven...zo kom je dan voortdurend terecht in een wereld van metaforen en analyses die je niet voor mogelijk houdt.

 

'Woorden bovenkrijgen dus', we probeerden het al langs verscheidene literaire vormen om. Het grootste stuk van onze levens zijn we er bewust mee bezig...met het zoeken naar wegen om de zin van de totaliteit van het leven uit te leggen.

 

Hier enkele voorbeelden, laat ons beginnen met enkele essays over het begin van het leven, over de filosofie achter het ontstaan en de ontwikkeling ervan :

 

http://voortijdigtestament.skynetblogs.be

 

 

het ontoevallige toeval

 

Aart Tiest begreep die negentiende van de achtste maand in het tiende jaar van het derde millenium, dat al hetgeen hij vanmorgen niet had durven hopen zo rond dit uur uur van de late namiddag, ineens heel duidelijk voor hem was. 

 

Wie had kunnen denken dat zijn stukken over alle deelaspekten van het en zijn leven, vandaag tóch nog een praktisch vervolg zouden krijgen ? Reeds jaren had hij zitten hopen dat er een dag zou komen, die hij in al zijn details zou kunnen beschrijven.  Vaak had hij geprobeerd om via het kort opschrijven van een aantal details, de dag, maar vooral de speciale samenhang der gebeurtenissen en hun eigenaardigheden; in het geschreven woord te vatten. Hij zou het nog eens proberen, lukte het niet...want per dag kon je wel 100 pagina's schrijven over hetgeen zich in je hoofd afspeelt; schrijven zelf bracht toch altijd een proces van concentratie tot stand, maar waarvan je de linken en besluiten in een verhaal kon gieten, omdat het allemaal te ver ging om nog te kunnen overbrengen.  En de weinigen die het zouden kunnen begrijpen zouden toch teveel kennis en praktische ervaringen missen om het kunnen te begrijpen.

 

 

 

Aart was eigenlijk voor een heel stuk uitgeschreven, in de zin van alles in het leven op een logische en etische manier te willen vertalen en verklaren en alternatieven willen aan te reiken.

 

Was hij nu op dit moment bezig een poging te doen om zijn eigen innerlijke manier van interpreteren proberen neer te schrijven ? Het kon soms lijken als of hij alles geschreven had, wat hij de wereld wilde meegeven, doch hoe verder hij hier in vorderde, des te groter zou de afstand tussen hem en zijn lezerspubliek misschien worden. Aangezien aan de boom der muze in  zomer en winter nieuwe scheuten kunnen ontluiken, was het vandaag niet de moment om te snoeien en de bestaande volgroeide takken alle ruimte en licht te laten, maar ook deze scheut die zich in de namiddag manifesteerde, een kans te geven.  Vanmorgen was wel even anders. Nog maar net had hij besloten van iedereen met te zware emotionele problemen achter zich te laten en met een nieuwe blik op de oorzaken daarvan de wereld tegemoet te treden, of hij raakte 's morgens al niet goed uit zijn startblokken.  Was het het gevolg van die dromen waar hij zich niks meer van herinnerde of van welke fysieke klacht of tekort ook ? De dag zou wel uitwijzen wat misschien al van in de nacht was gepland. Men leest wel eens, dat, indien je er in slaagt van een probleem 'los te laten', er zich makkelijker openingen naar oplossingen en vooruitgang aanbieden.  Welke vooruitgang ? Nee, niet zo zeer die van de levensstandaard, wiens voornaamste doel het moet zijn van zoveel mogelijk welzijn mogelijk te maken; welzijn dat moet leiden naar het zich meer en meer met zinnige dingen gaan bezighouden, niet zo zeer qua produktie dan wel qua innerlijke groei en bevordering van de relaties tussen mensen. Eerder vooruitgang, niet zo zeer in zakelijke, dan wel in persoonlijke relaties en in de innerlijke relatie die je met jezelf hebt. 'Met welk doel dan wel' , had Aart zich al duizend maal bij kruispunten in het leven afgevraagd ?  Wel, het doel van het leven was naast het kwalitatief leren genieten ervan, van wijzer te worden zeker en de verbanden tussen leven en dood beter en beter te begrijpen.  Dat wijzer worden hield waarschijnlijk in dat je donkere kanten in het bestaan van anderen mee hielp verlichten. Al wil een mens wel vaak van dergelijke 'opdrachten' af, op de één of andere manier wordt hij er toch naar toe gezogen.  Het leek Aart wel of ie via rechtstreeks beleven van stukken leven uit het leven van andere mensen wél door de lichte én donkere kanten van hun zijn heen moest om nog een andere groep mensen die hij onvoldoende kende van in het begin vlugger te kunnen duiden, inschatten waar ze zich in hun wezenlijke ontplooiing bevinden en wat hun situatie wel eens zou kunnen zijn.  

 

 

 

Toch, Aart voelde zich op zijn best midden de natuur met één of andere korte reflexie om over te mediteren, filosoferen en te vertalen in een gesprek of andere vormen van woorden, kort of lang; had niet zo een belang.  Aart had de voorbije dagen nodig gehad om zijn vorige werk te af te ronden en te ordenen en tevens weer om wat afstand te nemen van de persoonlijke betrokkenheid in het leven van andere mensen.  Alles had vanmorgen nog zo doods geleken, zo bijna op een nulpunt gestaan; zo een intens gevoel nochthans dat hij had gedacht 'dat veel van nu af aan wel weer vlotter zou gaan'.  Af en toe wat vleugelslagen van eenden in het water van de vijver in zijn buurt, leken op  momenten dat alles beter aanvoelde, het gevoel van golfslagen aan zee in het leven te roepen. Vijver werd dan zee. Misschien zat ook het aanhoudende, eerdere donkere weer er voor veel tussen, maar vandaag met een nieuwe volle maan in ontplooing leek de helderheid van haar maanlicht er op te wijzen dat het weer voor de volgende dagen beter worden zou. Het klopt volgens de meteorologische wetenschap misschien wel niet altijd, maar zo voelde het toch aan.

 

 

 

Hij wist al van vroegere periodes in zijn leven, dat hij dan ook in mindere dagen energie vroeg van sferen die tijdens hun leven verdienstelijk bezig waren geweest en dat volgens Aart's eigenzinnig gevormde overtuiging nog steeds waren.  Van die invalshoek van een soort geestelijke gelijklopende wereld, die eigenlijk tot een groot deel van de inhoud van de onze te herleiden is, is het verklaarbaar waarom je je soms in situaties begeeft die je puur rationeel en egocentrisch denkend, niet aangaan zou.  En inderdaad, door sterkte te vragen en enkele aanpassingen aan de dagindeling, voeding of levensstijl, maar vooral door weer op een hoger niveau van denken en voelen te geraken, verdwenen altijd weer de pijnen of het te kort of te veel of te oud of te versleten langzaam aan of gewoon meteen, het bijna niets weer in.  Iemands goed gevoel, een lach, een aanraking, een gevatte spirituele gedachte, ook allemaal varianten van dergelijke vormen van vernieuwende kracht die de wereld er weer interessanter en leefbaarder doen uitzien.

 

 

 

Hoe meer Aart schreef, hoe verder hij af leek te geraken aan het beschrijven van zijn dag vandaag. De theoretische beschouwingen namen het weer over van de praktijk en hoe meer er op papier kwam, hoe verder de aanleidingen binst de dag die deze formele inzichten mogelijk hadden gemaakt. De aanblik van allerlei soorten verschijningen van menselijke wezens, had hem toen hij in de loop van de dag weer beter ging draaien en observeren, mild gestemd.

 

Een stem ergens vanbinnen, of een verbinding van hemzelf met wie weet van welke sferen afkomstige energie; had hem ingegeven dat er speciale gebeurtenissen zaten aan te komen.  Het hoefde eigenlijk niet voor hem, een paar zinnige conversaties in de wereld van het internet of daarbuiten en innerlijke rust, zou hem reeds tevreden stellen.

 

Toch is er een verband tussen gebeurtenissen binst een dag en die innerlijke vrede.

 

Aart had al vaak ervaren dat mensen echt willen dat hen bepaalde gebeurtenissen overvallen, zonder dat ze daar eigenlijk rijp voor zijn. Ze zijn weduwe en voelen zich toch oh zo allee en hopen op een nieuwe liefde...maar het moet dan wel iemand zijn die een auto bezit.  Wat dat fenomeen liefde betrof, mensen trokken mekaar af en aan met hun versies over wat er allemaal in hun leven was gebeurd, maar als ze dan op termijn tot analyses kwamen die de andere niet wilde horen, was het vaak om zeep en dan ging men maar weer op zoek naar een nieuw punt om de verantwoordelijkheid van het negatieve deel van wat iemand overkomen was, bij een andere persoon te leggen.

 

Zou Aart er toch nog in slagen om eindelijk iets over die dag te schrijven of weer in algemeenheden belanden die de toevallen in de loop van de dag weer naar de vergeetput der herinneringen zouden verdringen.  Een vergeetput waar via flash-backs naar de toekomst toe, wel uit te geraken was.  De ziel van een lichaam, in evenwicht met het spirituele, kon je op ieder moment van de dag aanreiken wat je nodig had. Op zo'n momenten wist je dat de begeleiding in je leven al die tijd goed zat, al snapt een mens dat niet altijd op die moeilijke momenten zelf. 

 

 

 

Gisteren had Aart tegen een tuinbouster in het dorp verteld dat hij op de rekening voor hulp aan het overstroomde Pakistan had gestort.  Vandaag stond ze daar met drie zakken netjes gewassen en gestreken kleren die zij en haar gezin niet meer nodig hadden, met de vraag ze naar het kringloopcenter te brengen. Het kringloopcenter had Aart op het idee gebracht van weer met de hand te gaan schrijven en het resultaat er van in die knappe lederen etui's te steken die men er voor 10 cent verkocht. Hij had er ook een boek gevonden, een nieuwe poging om de catechismus te herschrijven, aan de hand van een overzicht van alle religies en bestaande ideologiën. Via een bezoekje aan een plaatselijk café, waar de huisregel meer met de kwalitieit van het cafébezoek dan met de hoeveelheid drank die men achterover slaagt te maken heeft, raakte Aart op het spoor van een tentoonstelling rond 'devotie'...vandaar dat de aanblik van de stad en haar kerk vandaag, een halfuur eerder zo vol van verbondenheid met het meer tussen hemel en aarde had aangevoeld. 'Verbondenheid met... 'hetzelfde als religieusiteit eigenlijk, mocht het woord niet bestaan, het zou wel worden begrepen.

 

 

 

De stad stond vandaag letterlijk op stelten, de kermis werd opgebouwd. Een gebeuren, intenser dan  het lawaaierige kermisplezier zelf.  Al die tuigen die kinderen en volwassenen in de lucht gingen gooien...eigenlijk een vrolijke roep om verhevenheid en verlichting van... .  De dorpen waar hij zich in begaf, de steden, met al hun personages, de dingen van anderen die hij in nog anderen leek te herkennen.  Er bestaan verschillende prototypes van wezens met allemaal hun eigen accenten en aanpak.  Alles komt op zijn tijd en duikt tijdig op in het leven van iedereen...alhoewel er velen door te lang dralen en ploeteren hun evolutie naar innerlijke rust lijken te vertragen.  Begrijpen welke rol je in het leven en hun leven en in jouw leven zelf speelt in functie van de onvergankelijkheid van eeuwige waarden...je inzichten in praktijk brengen, als het dan toch moet, middelen zoeken om dat alles proberen overbrengen.

 

 

 

Aart besloot de boeken toe te doen voor vandaag. Welk grootschalig nieuws had de wereld vandaag uit de geschiedenis gedistileerd ? Na bijna 8 jaar trokken de gevechtstroepen zich uit Irak terug, het karma van jaren aanzetten tot oorlog in de streek, hopelijk definitief achter zich latend.  Gemiste kansen om met inzet van middelen mooie dingen voor de mensheid te doen. Een stier in Spanje dook over de hekkens van de arena tussen het publiek in en verbeterde het record hoogspringen voor stieren.  In Birma steekt de militaire kaste de opbrengsten van de gaswinning voornamelijk in eigen zakken en monniken en bloggers maken zich op om het tij te keren. 

 

En de wetenschap, welk pasje weer vooruit gezet ?  Nog even wat theorie en dan zou Aart proberen om meer over zijn dagelijkse bestaan te schrijven en ja, daarin kwam hij ook Stephen Hawking tegen.

 

Stephen Hawking zijn nieuwste boek is uit. De man die met zijn werk tot in de kleinste microdeeltjes van het bestaan wist te raken.  Waar hij vroeger bij het ontstaan van de materie God niet onverenigbaar met de wetenschap vond, schrijft de man nu dat de schepping van de materie ook zonder Hem kon.  Ware het niet eenvoudiger van te redeneren in termen van bestaan en niet-bestaan ? Niet bestaan kan niet, want kleiner of gelijk aan o kan niet, subjectiever gezegd 'iets dat de zinloosheid benaderd ontploft' en dan krijg je bigbang in 't groot en in 't klein...straling enz...maar geef ons toch maar streling om het makkelijker te houden.? Het leven wil gewoon niet zinloos zijn.           Het zoekt steeds meer zin, van de evolutie van straling tot atoom en cel  en...wij....waar nog steeds hetzelfde zinzoeken in huist... de zinzoekers die we zijn, zijn vaak heel cynisch en nihilistisch geworden...maar wat betekende dat allemaal ? Soms hoefde Aart maar een emmer water uit zijn regenton te putten om tot een inzicht te komen.

 

 

 

Simpel als een stilstaand beeld in een emmer water

 

 

 

Wanneer je een emmer water neerzet, zal je merken dat het spiegelbeeld daarin precies dronken ronddanst en altijd vertraagt tot dat ene moment van complete bewegingloze helderheid van zodra ondermeer het evenwicht met de snelheid van de aarde rond de zon is bereikt. Op zo'n moment besef je het belang van helder denken.

 

Voorwaarde tot het verstaan van de essentie van helder denken is het doorheen de vaak woelige praktijk van allerhande bewegingen in het leven (zie het water in beweging), zo vaak mogelijk tot stilstand, tot rust geraken.

 

Vermijden van verstrikt te geraken in de overcomplexiteit van allerhande situatie, is ten zeerste aan te raden, maar wegens oorzaken in verleden en heden en hun bijna onvermijdelijke gevolgen in de toekomst; niet altijd even goed doenbaar.  Gelukkig volgt er op een these altijd een anti-these en een synthese...wat zowel voor maatschappijen als personen in alle mogelijke relaties gelden kan. Dat allemaal met één bedoeling : dat iedereen de naar zijn omstandigheden dosis bewustzijn opdoet.  De hoeveelheid vrijheid die je in deze spirituele evoluties krijgt kan beperkt of zeer ruim zijn, naargelang de omstandigheden en het kunnen aanhouden van je innerlijke evenwicht dat je veel omleidingen kan besparen en je een waardevoller inzicht over de verhouding tussen plicht en vrijheid kan geven.    Een goed begrip van de details rond een bepaald gegeven, vertrekt altijd van innerlijk evenwicht en eenvoud...zoniet ga je worden platgewalst door de complexiteit.

 

 

 

Veranderende tijden, Meer escapdes, Meer geluk.

 

Als iemand 100 wordt en elke dag voeding en goederen inbegrepen 2 kg aan transport genereet, zijn dat ongeveer 80.000 ton ofwel 8 kamions op een leven, wat een heel verschil is met het landelijke leven vroeger en ook met de stedelijke behoeften van nu.  Op een welvarende populatie van 10 miljoen mensen zijn dat op een mensenleven 40miljoen kamions...als je de stenen voor een huis niet meetelt.  Geen wonder dat er enorm veel verkeer over de wegen dondert. 

 

 

 

Qua communicatie is er ook enorm veel verandert sinds de virtuele wereld van het internet zijn intrede deed. Nog een tiental jaren en de ouderenn die niet op het net zitten zullen bijna uitgestorven zijn. Terwijl er vroeger in de boerendorpen nog veel contact was door het veldwerk dat moest worden gedaan en een klein dorp wel een paar tiental cafés telde, is dit door de schaalvergroting in de landbouw drastisch teruggelopen.  Een modern dorp telt een paar grote landbouwers en een twintigtal tuinbouwers terwijl vroeger tot de helft van de dorpse populatie in de landbouw werkte. Ouderen worden opgevangen door de verzorgingssector of kunnen een beroep doen op allerlei diensten.  De communicatie verlegt zich meer van de familieleden zelf naar mensen daarbuiten of, niet onbelangrijk, is grotendeels afhankelijk geworden tot wat de tv te vertellen heeft.  Het aspect kunst en kritisch leren denken wordt door de nadruk op de commercialisering van produkten in een hoekje gedrumd en een minderheid is er eigenlijk nog mee bezig.  Bovendien is de rol van het spirituele in de kunst uiterst beperkt en is er nog weinig belangstelling voor de verhouding tussen het leven en de dood en de zin van het bestaan.  Het lijkt er op dat we met zijn allen zo veel mogelijk bezig willen blijven om dit thema niet aan te hoeven raken. Velen vinden het niet de moeite te leren snappen hoe dit leven tot stand komt en op welke wonderbaarlijke manieren het zich heeft ontwikkeld en hoe deze zingeving door middel van de persoonlijke evolutie van hun levens en die van anderen, zich probeert door te zetten.  Wat men vroeger onder religie verstond, heeft meer en meer afgedaan, zonder de waardevolle elementen er van over te nemen en de larie vertikaal te klaseren. Wa telt is hoe je je optimaal in de produktie en de jacht op geld kan inschakelen.  Dit alles tegen een achtergrond van nog niet uitgeroeide oorlog en armoede en stresserende levensstijlen.

 

 

 

Het belangrijkste fenomeen, de man-vrouw verhouding, heeft ook belangrijke veranderingen ondergaan.  Nu de vrouw meer economisch onafhankelijk is, viel er een reden weg waarom men bij mekaar zou blijven in moeilijke omstandigheden. Bovendien lijkt het er sterk op dat de rol van de beeldcultuur niet alleen aanstuurt op het hebben van perfekte lichamen, maar ook op het hebben van perfekte relaties.     De lat wordt altijd hoger gelegd en wie daar niet kan aan voldoen, sneller en sneller gedumpt.  In vele gevallen blijkt dat de moeilijkheden die men met een partner had zich via een andere partner of partnes telkens weer op andere manieren herhalen.  Het huiselijke leven organiseren wordt er ook een stuk gecomplexeerder op, niet alleen voor de kinderen.  Al is het positief dat mensen die gedumpt worden de kans krijgen van meer eigenwaarde aan te kweken, daar ze niet in een weemoedige bui willen blijven zitten, toch is het niet altijd aangewezen om zomaar de deur te sluiten voor mekaar in een gezin, alleen al omdat het zich niet gelukkig voelen ook voor een groot stuk aan je eigen zelve te wijten is.  Iedereen is een mix van vele genetische erfenissen en eenieders leven is een verlengstuk van de verhalen die aan hem of haar voorafgingen.  Wat men in het leven te leren heeft neemt een andere wending van zodra men als volwassene een partner heeft waarmee men iets langdurig uit wil bouwen. Vaak zitten in die situatie al alle elementen die men nodig heeft om te groeien.  Vermits echter gepropageert wordt dat het volmaakte geluk hét 'goed' is dat je moet verwerven, wordt bij de minste tegenwind in een relatie al een druk in het leven geroepen die tot confrontaties leidt die escaleren kunnen.  Hoe ze te ontzenuwen...er de tijd voor nemen, maar die hebben we minder en minder. 

 

 

 

Simpel als het einde van een dag en het begin van een nieuwe

 

De avond mondt uit in een aantal meanders die in de oceaan van de slaap uitmonden en soms zitten er een paar indicaties voor de boven de oceanen tot stand gekomen dauw van de morgen al in de dromen verborgen.

 

Zo droomde Aart over een zonnebril, maar van wie of wat die was en het verhaal er rond kon de alfagolven van de beschouwing bij het wakker worden niet meer binnen. Het zal aan het goede weer gelegen hebben, maar later op de dag sprak hij met twee verschillende mensen met beiden een zonnebril op.  Het eerste gesprek met iemand die hij niet kende...het aanknopingspunt voor een gesprek, niet alleen de kwaliteit van het biertje, maar ook de oude man van gisterenavond op de plaatselijke tv-zender.  Hij voederde de duiven op een plein en die kenden hem heel goed, behalve als hij met een andere fiets en fietsbel kwam of een ander vest aanhad, dan moest hij eerst spreken.  En toen was het veelzijdige gesprek vertrokken, zeldzaam iemand in de niet virtuele wereld ontmoeten waarmee je een eind verder raakt dan het oppervlakkige. Hij werkte toevallig daar waar de oude man de duiven voederen kwam. Zou er niet zo iets bestaan als telepatische golven waardoor iemand op weg naar zijn werk 'toevallig' nog even afstapt om iets te drinken in een café en dan aan de babbel raakt met iemand die wel altijd te vinden is voor een goed gesprek over zo veel mogelijk facetten van het leven. Beiden al veel gereisd, en daar waar de andere nog niet is geweest is de andere dan al wel geweest...een vergelijking die, naarmate het gesprek liep ook op andere vlakken door te trekken leek. Je geeft elkaar dan tips en ervaringen mee en een sfeer van verwantschap tussen mensen eigenlijk. Ook het tweede gesprek met een ander iemand met de zonnebril wél op, kwam tot stand doordat Aart en zijn gesprekspartner en nog iemand toevallig gelijktijdig ergens op een terrasje aankwamen.  Het gesprek ging eerder over alledaagse dingen en gezondheid, maar zo diep als het vorige gesprek ging men niet omwille van teveel en te weinig intensiteit van bewustzijn, maar leerrijk was het zoals altijd, te meer ook omdat je op zulke momenten ook grappige dingen verneemt die een aantal vragen die menzich stelt beantwoorden, zij het niet tiidens het gesprek zelf, maar in de loop van de dag, in de oceaan van de nacht of bij het ontwaken. Soms kan je maanden terug bijvoorbeeld een heel warm intens gevoel voor iemand hebben gehad, waar je normalerwijze verder zou zijn mee gegaan indien het iemand van het andere geslacht was, maar maanden later dus, begrijp je dat die persoon er op een dag staat om een deel van de verantwoordelijkheid die je voor iemand anders had menen moeten op te nemen, over te nemen. Het duurt niet lang voor je de verlichting in veel waarmee je bezig bent ook voelt. 

 

 

 

Aart was weer bezig het meer tussen hemel en aarde duidelijker te maken. Wie was een mens...was hij tot stand gekomen omdat beide ouders dat wilden of juist in een lichaam terecht gekomen om de strijd tussen de onafgewerkte dingen tussen mensen een generatie verder te zetten ?  Van de mensen, ook jonge mensen die geen kinderen wilden was er vandaag ééntje met haar moeder weg, hopelijk meer om over persoonlijke dingen des levens te praten dan te winkelen.  Een andere, waarvan hij de kinderwens in vraag stelde, begeleidde op haar werk weer mensen met familiale moeilijkheden.  Nog een andere, een vorige vriendin van iemand, had haar moeder zijn in de tijd afgebroken en in de virtuele wereld was haar motto dat "wie haar slechtste momenten kon dragen, niet in aanmerking kwam om haar beste momenten te mogen meemaken".  Wil dat dan zeggen dat een vrouw of die vrouw liefst heeft dat een man niet pikt dat ze rare kuren heeft of zijn toestemming geeft tot het verhinderen van gezond leven ? Dat ze liever leiding wil en een ongecomplexeerde relatie dan te 'vlinderen' ? Hoeveel vrijheid kan iemand zich veroorloven zonder bepaalde wetten geweld aan te doen ?

 

 

 

Er was die dag in de voormiddag van de vijfde september een programma geweest over een theoloog uit de 19de eeeuw die begrepen had dat hij zijn christendom niet als een dogma mocht beschouwen, maar dat er een consensus met de wetenschap en andere domeinen van het menselijke denken moest worden gezocht.  Nieuwe tijden vallen best terug op de denkers uit vorige generaties, maar zouden meer bezig moeten zijn met een evaluatie van die dingen waar die vorige generatie niet helemaal uitgekomen is...geldig voor zowel de spirituele als de economische en nog andere personen uit alle mogelijke denkrichtingen trouwens.  Inderdaad, als je sommige ellende in de wereld ziet, had Marx voor een stuk gelijk, en de evangelisten met 'doe niet aan een ander wat je zelf niet graag hebt' ook...maar soms lopen wegen in de persoonlijke en collectieve geschiedenis heel anders en moeten we om dat allemaal te begrijpen nog een andere kijken op fenomenen aanleren om verder te geraken dan waar Freud en Jung zijn gestopt.

 

---------------------------------------------------

 

Ergens in de lage landen ,waar het Nederlands in al zijn klanken wordt gesproken.

 

Ergens in die landen die het moeilijk hebben een regering te vormen, maar laat ons daar nu maar over zwijgen. Ergens in 2010 ook, in de maand augustus op de elfde wordt de moord op de burgerbevolking, nu 66 jaar geleden herdacht, maar laat ons daar nu ook maar over zwijgen.  Ergens in die landen kreeg de vrouw van het lied 'pastorale' een schilderij van haar portret cadeau...het vuur en de hoogten die ze samen met een Hollandse Egyptenaar daarin verwekt...laat ons daar maar over schrijven en over laagten ook. Of zou ik dat niet aan een vrouw overlaten ? Of weer in een geschreven dialoog met een vrouw ? Mono-overdenkingen versus dialoog via confrontatie met mekaars mono-denken dat nooit zuiver mono kan zijn. Even een pracht van een voorbeeld van vrouwelijk monodenken : (even wachten, moet nog vragen of ik het lenen mag, een voordeel van schrijven op het internet, kom later eens terugkijken of wordt een facebookvriend van me, dan kan je het zelf tegenkomen).

 

 

 

Zoals je kan merken, ben ik met zes boeken  bezig...hun wortels komen uit de oermaterie en het vroeger en hun takken strekken zich uit naar alle hemelen van mijn omgeving,internet inbegrepen...de wortels van het medium boomstam die ik ben kwamen ook de wortels van sommigen in de omgeving tegen en zo niet, sommige wortels van mensen, lees je op hun gezicht, vertalen zich door wat ze zeggen.

 

Alle bloggen vertellen een ander verhaal, dat begint met de filosofie rond het zijn, wat dat eigenlijk is en waar we vandaan komen, ook als groep, als samenleving, sociaal en politiek gezien, inbegrepen waar we als wereld naar toe kunnen evolueren.                 Het bewustzijn daartoe, begint niet zo zeer bij politiekers, gevangen in de maalstroom der gebeurtenissen en de groepsbelangen die ze verondersteld worden te verdedigen, maar bij individuen en groepen van individuen in de onderbouw van de samenleving.

 

 

 

Naast het filosofische is er ook het schrijven over hoe dichter bij de ziel te raken, als de 're' na de 'do'.  Een alfabet heeft 26 letters, mijn filosofisch en literaire omniumwerk rangschik ik achter zeven klanken.  De 'mi' probeert de levenslijnen achter een levensloop te vatten en de kruisingen met andere levenslopen. Het is een proces dat je op sommige momenten in je leven heel duidelijk is en op andere momenten dan weer niet.

 

 

 

De 'fa' vertrekt niet zoveel van wat is zijn, maar van het ontdekken van jezelf  en de andere in intelectuele, emotionele, en alle mogelijke vormen van relaties eigenlijk.

 

De 'sol' legt meer de klemtoon op de kunst en de essays en minder op gebeurtenissen zelf, al zal een aandachtig lezer opvallen dat alle klanken in één klankrubriek zitten.   De 'la' is in mijn linkoverzicht een soort algemeen platform voor de overige thema's, eens soort samenvattend, voortijdig testament ook, een proef op de vele sommen.

 

De 'si' wil het weer meer over de verbinding van dat alles in het dagelijkse leven hebben, over de metaforen en gedachten waar je een hele dag en nacht mee leeft...een klein 0,7 percentje daarvan vertaal je in geschreven woorden, de rest zijn praktische dingen of dingen die niet in woorden alleen te vatten zijn. 

 

 

 

De 7 opgesomde skynet hoofdblogs, behoren momenteel tot 7 categoriën : filosofie, politiek, reli-gie, liefde, literatuur, kunst en gezondheid en een drietal hebben ook al geswitcht tussen de categoriën 'daglijks leven', 'dagboeken' en 'sociaal leven'...in 7 categoriën stonden ze een viertal jaar of tot een jaar tot enkele maanden in de populairste 15 van de reeks. Zoveel mogelijk diepergravende bijdragen aanbrengen was de boodschap.

 

 

 

Leven zelf, zonder het schrijven, is nog veel intensiever en heeft als voordeel als je je woorden en daden wikt en mensen het aankunnen dat je ze eerlijk en spontaan benadert, dat je veel minder misbegrepen kunt worden. (voor de doremifasollinken ; zie http://filosofischverzet.skynetblogs.be  of http://voortijdigverzet.skynetblogs.be              

 

 

 

zonneschijn

 

schijn maar zon

 

op het schijnbare en het echte

 

op de herwonnen deugdzaamheid

 

van de hij en zij ziel

 

op alle onnodige en nodige omwegen

 

op het niet opofferen van integriditeit

 

op mensen die alle soorten emoties nodig hebben

 

om dit  telkens anders te zeggen

 

 tip : aardbeiengeur nieuwrode

 

 

 

octo

 

 

 

 

 

 

 

Zinnige zinnen zoeken

 

 

 

-Vanuit haar bed ziet de schoondochter de foto van haar schoonouders in hun tuin. Zij, zien zij ook haar (?) zo zou het ook kunnen lijken.  Maar zo werken die dingen niet. Het is de verbondenheid in lot die nog ergens bestaat.  Alle drie slachtoffer van een wereldoorlog bijvoorbeeld, gewond of in het verzet en bijgevolg ook het verstek op den duur. Tegenpolen met hier en daar gelijkenissen ook, zo gaan mensen als aanvullingen en tegenstellingen door het leven.

 

 

 

-alles zit nog beter in mekaar dan wiskunde, dat is het grote geheim aan het zijn

 

-het zijn, meer moet dat niet zijn

 

-het zijn, compromis tussen bijna niet zijn, kern en ontstuitbare evolutie

 

-achter de huidige maskers groeien de toekomstige confrontaties

 

- Het journaal viert de zeventigjarige verjaardag van een ex-premier, het symbool van de hardwerkende Vlaming  (maar dan juist het segmentje dat nooit genoeg kan krijgen en oververtegenwoordigd is in allerlei beheersraden en mandaten zat heeft)...dat zegt men er op het journaal allemaal niet bij.

 

-Een vrouw van 84 gaat wandelen op het kerkhof en vergelijkt de cijferes op de stenen, de oude vrienden en famillie met de hare...hoe lang nog ?  Kom ze tegen en na een babel leg ik m'n minischeppingsverhaal over straling en eeuwigheid weer uit. En oh ja, alles verandert ook tussen man en vrouw zei  ze, vroeger moest een vrouw wel blijven.

 

-de nieuwe pastoor ? De diaken in wording misschien, trekt al geruime tijd het verenigingsleven, ook toen de kinderen nog niet het huis uit waren.

 

 https://about.me/octaaf_verzet

 

 

                               

18:31 Gepost door blogkunstenaar in filosofie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |