21-04-10

Gusta en Gukke. A chicken love-story.

Het ongeloofelijke verhaal van Gusta.  Voor alle duidelijkheid, een witte, Brest-achtige kip met donkere veertjes aan haar hoofd en staart.  Gekocht op de zondagsmarkt in Heist-op-den-Berg. Samen met een donkere, rosse en grijsachtige. Gukke de mastodonthaan wachtte op hen...hennen eigenlijk.  Hij was te lang alleen geweest. Van af haar jongste weken, onderscheidde Gusta zich al van de anderen...ze kwam zo niet in de buurt van mensen...hield zich op de achtergrond of liep weg.  Slapen...dat deed je niet in een hok en daarom kroop ze in struiken, een perzikboom, een pruimenboom.  Broeden.  Daarvoor was ze op de wereld gezet en dat deed ze vol overtuiging als enige die voor nakomelingschap voor Gukke de veelkleurige zorgen zou.

De tragedie sloeg in het kippenleven van Gusta toe. Na wekenlange devotie voor haar eieren, had ze enkele kuikentjes, waar ze enorm zorg voor droeg.  Ze leerde ze babbelen op zijn kippens en waarschuwde voor gevaar met andere geluiden.  Het mocht niet baten. Eén na één werden ze door vijanden geëlimineerd. Marter. Vos. Buizerd.  Wie zal het zeggen...al werd een marter nabij het tuinhok gespot, later op het jaar in de winter...maar toen waren én Gukke en drie van zijn haremleden al uitgemoord.

Gusta besloot de wereld te verkennen en begon regelmatig over de draad te vliegen en steeds hoger in de bomen te slapen.  De ijzige winter van 2010 overleefde ze in de besneeuwde dennetoppen en tegen dat de lente in mildere koude begon, sliep ze op de druivenstruiken boven de ballustrade. Aanvankelijk holde de gelegenheidsboer van dienst nog achter haar aan, maar ze was niet vast te krijgen...menig buur was getuige van de slidingen die dan tevergeefs werden gemaakt en het gekrakeel van een vluchtende kip dat dan volgde.  Dergelijke figuren werden dan ook gemeden door Gusta...als ze zich lieten zien ging ze er wijselijk vandoor.  Maar ook daar kwam verandering in.

De boerin van dienst pakte de zaak namelijk anders aan en daardoor kwam Gusta tot haar allereerste vertrouwensrelatie met een mens.  De verhouding evolueerde in de richting van echt teamwork. Het werk in de tuin werd dermate opgevolgd dat Gusta op de duur de aardwormen maar op te pikken had. Van al dat lekkers en de andere dingen waar ze de hele dag achteraan pikte, maakte ze dan haar dagelijkse ei. En ze had geen oog meer voor dat kippenhok, nee...op het terras stond een hoge rieten mand en elke ochtend stipt tegen negen uur ongeveer kroop ze daarin voor een half uurtje bezinning en en passant kon ze er haar ei kwijt. Je hoefde alleen de keuken uit om het te gaan rapen...verser kon niet.

Zo vervlogen de dagen. Als ze een roofvogel in d elucht zag begon ze weer te waarschuwen op een toon zoals vroeger toen er bijvoorbeelde een kat haar kuikentjes naderde. Gusta, ze had zo veel te bieden...maar met haar liefdesleven zat het niet snor en uit eenzaamheid begon ze de bloemen op te eten en ook alles andere in de tuin zou zeker niet veilig meer zijn.

Daarom...dekseltje op de korf en naar een ander domein, samen met een nieuwe haan, de wit-zwarte jonge, slanke Gukke.  Ze voelde zich dadelijk op haar gemak en bleef tijdens het transport haar eitje deponeren en nog wat nagenieten onder een andere veranda. Hoe het voorlopig eindigde ?  Gukke en Gusta, liefde op het eerste gezicht...zoeken samen een boom vanavond.

bk-co

16:33 Gepost door blogkunstenaar in sfeer | Permalink | Commentaren (0) | Tags: chicken, lovestory, gusta, gukke |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.