30-03-10

Even terug naar de oorsprong

Laatst moest ik naar de tandarts. Zag er een foto van m'n gebit. Een ruig geërodeerd gebergte. De meest rauwe uitdrukking van de wil tot leven. Het skelet, slaaf, vriend en onderdeel van het vlees en de geest. Als 'iets' 'niks' wil worden, heb je een 'bigbang' met daarna alleen straling. De evolutie van die oerenergie naar het basisprincipe van het atoom droeg een symbolische les in zich : in de kern in evenwicht blijven en reageren en verbindingen aangaan en uitproberen.
Welke verbindingen aangegaan konden en kunnen worden, liggen door de eigenheid van elke soort materie vast. De evolutie van atomen naar cellen voegde een andere symboliek aan het bestaan toe. Om te kunnen blijven bestaan moest je je eigen leren delen. Later werden stammen koninkrijken en republieken en de wereld wordt misschien nog ooit eens één vredelievend geheel. De symboliek ontgaat U waarschijnlijk niet : om sterk te staan moet men zich verenigen. Zich verenigen en zich delen...onderdeel van kennis, genot en strijd...die naar meer en meer innerlijke rust tracht.
In één alinea van een vermoedelijk begin tot in het nu. Wat een reis mijn twee zere tanden me deden maken ! Een reis binnenin mezelf of het geheel dat de geest is , met die geest als transportmiddel. De geest, gegroeid uit het bewustzijn van een mix van het stoffelijke. Mineralen, gassen, licht en golven ontmoeten mekaar in de eerste cel...die vermoedelijk nog via een 'navelstreng' aan de aarde vasthing en afstierf zonder zich te kunnen delen. Het licht en de lucht brachtten de vergane anti-materie energie van die cel misschien terug tot bij de volgende cel die zich vormde. Die tweede cel kreeg de informatie van de afgestorven cel binnen, via haar primitieve ademhaling of haar voedsel en de biologische voorloper van de inspiratie was geboren. De weg naar organismen, naar 'organiseren' op biologisch vlak lag open. Het ging later niet om één maar om miljarden cellen waarmee het in de elementen aanwezige bewustzijn experimenteerde.
In die tijd al, werden onze emoties geboren. Het kan natuurlijk zijn dat er in die mikrowereld van toen genoeg voedsel was en de cellen zich vrij solidair ontwikkeld hebben tot organismen enzoverder. Filosofisch gezien kan men zich wel afvragen of hebzucht of integendeel solidariteit aan de basis van het ontstaan van onze emoties lagen. Beide tesamen wellicht. Hopelijk stammen we in de oerstam mikroscopisch gezien het meest af van de solidariteit, het leren delen...dat moet de bovenhand blijven houden...of de woeker van de hebzucht verstikt ook dat stuk waartoe het voor een deel heeft bijgedragen (onze zeer relatieve welvaart bijvoorbeeld). De hebzucht vernietigt echter altijd meer dan dat ze bijdraagt. Op een bepaalde manier staan we nu nog niet verder dan toen...er is wijsheid en theorie genoeg voor iedereen, maar de strukturen van de hebzuchtigen verbrodden de gezamelijke groei naar logischer verdelen.
Of is een minderheid van de consumenten te hebzuchtig en spelen de machtigen der aarde daar nu juist op in ?
Een andere bron van onze emoties is de uit het’ delen’ geboren geslachtelijke voortplanting, een techniek die het primitieve voortplanten nieuwe wegen opstuurde. Het organisme moest nu BUITEN ZICHZELF op zoek naar combinaties en oplossingen voor zijn materiële verderbestaan. X zocht Y om het via XY in plaats van via XX te proberen. Dat zoiets tot nieuwsoortige konflikten kan leidden bewijst de met de maatschappellijke verhoudingen meegeëvolueerde man-vrouw verhouding tot op de dag van vandaag. Zowel X als Y onderdrukken en gebruiken en genieten van mekaar tot bepaalde vormen van scheiding of de dood volgen. Waarom ? Omdat we aan ons genetische verleden vasthangen en in ons denken door opvoeding en maatschappij worden bepaald. Indien iedereen een inkomen had waar hij menswaardig kon van leven, zouden er in de wereld veel minder problemen zijn. Indien meer mensen zich in de zin van het leven, de filosofie dus; zouden interesseren, nog een stuk minder.
Liefdeskonflikten tussen mensen zouden nog blijven bestaan, maar men zou ze meer trachten te begrijpen, wat die nieuwe evolutie een hele andere richting zou kunnen geven.
Als je geweldige tandpijn hebt, werkt je geest niet meer met dezelfde inspiratie als anders. Het is alsof zo'n geest alleen onder bepaalde omstandigheden gedijt. Bij lichamelijke pijn, al of niet het gevolg van emotionele zwaarte, zit die geest te wachten tot hij volop doorbreken kan. Geef iemand volledig nieuw bloed van een geschikte donor en hij blijft dezelfde om mee te praten.
Zo gemeenschappelijk en zo eigen zijn wij.
En toch uit dezelfde stof voortgekomen...want we kunnen soms onderdelen met bepaalde mensen omwissellen. Wij zijn het resultaat van honderden eeuwen ervaring op alle fronten van het leven. Wat is de bedoeling ?
Ooit nog eens op andere planeten wonen of mekaar durven tonen wie we zijn en hoe we willen leven? De reis van het in de praktijk snappen van dit alles staat, is een belangrijk deel van de zin van het leven.Natuurlijk, de geest teveel willen verklaren door het verstand alleen, is er wiskunde van maken...gelukkig is er nog de dagdagelijkse praktische beleving van alles dat ons zin kan bieden. Geen slaven van negatieve emoties blijven.
octo
For all those with an intrest in history, philosophy and art.For all those wanting to have more consciousness in order to be able to make this world a better place.
For all those that get sick watching the daily worldnews without being able to do something.
For all those wanting to know why there is so much poverty and war and unemployment.
For all those wanting a job without being stressed all the time.
For all those not wanting to get stuck in negative emotions.

17:49 Gepost door blogkunstenaar in sfeer | Permalink | Commentaren (0) | Tags: filosofie, oorsprong |  Facebook |

18-03-10

Boekenportaal: tips van EPO

literatuur- tips van EPO

http://www.epo.be/boekenportaal/literatuur.php 

17:56 Gepost door blogkunstenaar in gastauteurs | Permalink | Commentaren (0) | Tags: boekentips |  Facebook |

15-03-10

niks meer te koop

niks meer te koop

één dag is er nodig om de wereld te veranderen

niet meer geloven in een begin, alles eeuwig middenin

één geheel werd wie we dagelijks zijn en worden

van atoom tot cel tot onszelf en de anderen en daarna het andere

wat is kan en moet van vorm veranderen

laten we god gelijk stellen met het goede

dat zal de wereld al minder doen bloeden

in liefde een hele dag aangenaam blijven

vandaag iedereen aan 't werk en hoeft alleen wat echt nodig is

kom je zonder werk te vallen krijg je iets anders dat zal bevallen

boeren gaan veel extra hulp krijgen, mensen hun ogen weer blinken

welk een werkgeluiden gaan er dan vandaag weerklinken

die van treinen, bussen, trams die we gaan maken om ons te vervoeren

die van auto's voor wie 't genot van de fiets nog niet kon beroeren

die van PC's die het leven van vele bomen gaan sparen

die van wind-en zeemolens die onze elektriek gaan vergaren

de olie doen we de oliebonzen geleidelijk kado

dat ze er zich maar in wentelen of zo

vandaag eens weinig vlees en veel ander lekkers

maar zoals alles met mate, dan hoeve we geen slechte gewoonten te laten

vandaag iedereen naar het bedrijf en kantoor en fabriek van zijn keuze

tijd voor overleg en een babbel wordt onze nieuwe leuze

een babbel over wat en hoeveel en aan wie we gaan leveren

over geld en kostprijs gaan we echt niet meer zeveren

zij die het hadden konden het tot gisteren nog opmaken

aan hun onroerende bezittingen zullen we niet raken

alleen waar ze zelf niet kunnen wonen en waar we werken mogen we kraken

ook de politiek wordt vandaag bijgewerkt

door internationale programma-verkiezingen versterkt

door bekwame vakmensen op projektlijsten verkozen bekrachtigd

dan kunnen we wereldwijd aan 't werk, ééndrachtig

dan komt er door echte arbeidsverdeling meer vrije tijd

dan zullen we ons van allerlei soorten verdeeldheid hebben bevrijd

dan moet alles wat is gebouwd niet meer worden kapotgeschoten

om de winsten en de strategische posities te vergroten

dan zijn er geen staten meer die men kan claimen

slechts gemeenten, provincies, landen en continenten, het ene

dan vertrekken er enkel nog militairen om dijken en scholen te bouwen

dan hebben we een politie die we volledig kunnen vertrouwen

dan heeft het geen zin meer om op percenten te spekuleren

dan verlaat je je land niet om het te ontvluchten maar om te leren

dan komt er tijd vrij om te reizen naar mekaars landen

in plaats van de rijkdom naar het koude noorden te verpanden

eindelijk krijgen kultuur en innerlijke verdieping een kans

we leven maar even dit leven en zijn niet gemaakt van kadans

eindelijk kunnen we de waarheid over onze geschiedenis onderwijzen

en de echt moedige mensen in plaats van de moordenaars prijzen

eindelijk zullen journalisten schrijven wat er toe doet

kunnen schrijvers vertellen over de mens en niet 'het volk' zijn gemoed

geen verhoudingen op bezit en geld gebaseerd

al die oorlogen zullen ons dan toch iets hebben geleerd

alleen zij die hun inzet niet leveren zullen zich vervelen

zullen het sociaal zijn ook wel willen leren

het wordt een erezaak in een winkel niet te veel mee te nemen

we hebben geen keus of we moeten het geld weer als systeem aannemen

het inhoudsloze ontploft als we geven om mekaar

autoriteit en hierarchie worden dan een mooi gebaar

negatieve emoties houden we voortaan voor bekeken

de tijd van afgunst is verstreken

het hangt allemaal van U en ons af

hoeveel we van dit alles kunnen waarmaken voor het graf

wat zal het zijn, de geldzweep, het gezever en geleuter

of geld, desnoods als neutraal instrument en geen voortdurend misgepeuter

 co bk

19:25 Gepost door blogkunstenaar in gedichten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: meer, te, koop, nik |  Facebook |

13-03-10

ode aan een punt

 ode aan een punt

vederlicht, immens zwaar, zou ik willen toeven,

in het punt van waarheid, echtheid

waarrond alles cirkelt, dacht ik zo

...behoed het willen weten van verscheurd raken

...behoed de ontsluierende kracht van zich in te willen graven

...kijk uit voor het teveel verlangen naar de overkant

 

troebelwitte stilte, vertel me van het luisteren

sterreverre draagwijdte, eindeloze ontwikkeling

kijk uit naar een brug naar ergens

vraag een eeuwigheid stilte voor onvatbare dingen

leef, mens leef, weef mens weef

temidden het stille, eenvoudige en goede

dankbaar voor al het goede en mooie,

zelf te zien, zelf te zoeken;

dwars doorheen kortzichtige onwetendheid

co  1975

 

ter info : tip novellen

http://www.scholieren.com/boekverslagen/25715 

17:41 Gepost door blogkunstenaar in gedichten | Permalink | Commentaren (1) | Tags: ode, punt |  Facebook |

11-03-10

dichterseucharistie

f2. dichterseucharistie

100_0545

dichterseucharistie, zeg maar gewoon 'dichtersmis'

Gemis van de dichter, vertaald in sfeer.

Uitgesproken tussen de stiltes van de spaties door.

Samenzijn wordt zijn.

Resultaat van gedeeld hebben en weer alleen zijn...

van je weg zoeken tussen de prikkeldraad van samenleving en zijn relaties....

of het graven naar zin en roots en rode draden.

Monding van balanceren tussen rust en onrust.

Tot niets de woorden nog omkegelen kan.

Eénmaal door het oor in het graniet van komen bovendrijven gebeiteld...

groeien de mooiste dingen, daar waar je ze niet verwacht.

Blijvend via het zachte het harde bereiken,

het harde weer voor het zachte laten wijken.

Op het ritme van de 'acht', de bloedsomloop.

Woorden en harmonische klanken zijn als perfekte wiskunde,

opgezogen vanuit veel onkunde.
De ideale formule, het gedicht.

Zoals nu, geboren tussen ochtenddonker en ochtendlicht.

Vanuit  het pooldonker ineens het poolsterklaar.

 

16:35 Gepost door blogkunstenaar in gedichten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: relaties, kunst, sfeer, dichten, eucharistie |  Facebook |

05-03-10

dankbaar blijven

filosofische dichten

f1.dankbaar blijven

Om het voorrecht van je weg mogen gevolgd te hebben.

Om de kennis en het verdiepen van het aanvoelen ondertussen.

Om het leren decoderen van de taal die je zelf bent.

Om ontluisterende uitspraken van zielsverwanten te duiden.

Om te mogen zien hoe Robert...Dylan werd.

Om documentaires die de waarheid onverhuld brengen.

Om bij het ouder worden jeugd te zien ontstaan.

Om een buurvrouw die "ga uit de regen jongen zegt".

Om het gevoel eeuwig de tijd om te reizen te hebben.

Om de top honderd van radio Lokaal.

Om de duidende bestanddelen die een woord woord maken.

Om het gevoelen van 'the bridge over troubled water'.

Om tranen als het even teveel wordt.

Om de afstand tussen jezelf en gezichten in te schatten.

Om het tot stand komen van telecommunicatie.

Om de openingen naar sociale rechtvaardigheid.

Om de uitstappen naar de droomwereld naast het open venster.

Om dieren en groen, kleuren en geuren, muziek.

Om van vele analyses de fundamenten en groei één te maken.

Om het eten en drinken.

Om de steeds uitgestelde aanrakingen, andere dan deze.

Om de stille hoop op nieuwe eeuwige liefde.

co bk

17:00 Gepost door blogkunstenaar in gedichten | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dankbaarheid |  Facebook |

03-03-10

Onheil, wijsheid, eigenliefde

onheil kan je overkomen in het geval van natuurrampen, maar je vastklampen aan diegenen die je onheil veroorzaken kan even rampzalig zijn, alhoewel de weg naar wijsheid soms daar langs geweest is

er zijn natuurlijk ook mensen die zich al of niet vastklampen en er toch op tal van manieren in slagen van  gelukkig en onafhankelijk te blijven, als dat ook al weer geen illusie is

bij dit inzicht houdt de behoefte op om nog verhalen te vertellen en inzichten over te brengen op ...en is men geneigd om , in het belang van gezondheid en zo, alleen nog van stilte en natuur te genieten, in het besef dat ieder zijn eigen leefwereld te doorgronden heeft, iets waarin de meesten, jammerlijk genoeg; maar soms ook gelukkig genoeg voor hen, niet zullen slagen

trots, achtenswaardigheid... men zou denken, ze slijten niet, maar ze kunnen ten prooi vallen aan het afbrokkelingsproces van de, niet altijd op 't eerste zicht, 'vergankelijkheid' die alles en vaak iedereen kenmerkt...het niet helder inzien, het verkeerd oordelen, de roddel, de negatieve emoties...ze maken slachtoffers, ook onder diegenen met de beste bedoelingen

wees daarom in de eerste plaats maar lief voor jezelf, boor de eigen sterkte aan en weet ze te behouden...pas dan kan je delen met de andere.

co-bk

06:33 Gepost door blogkunstenaar in filosofie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wijsheid, onheil |  Facebook |