13-03-10

ode aan een punt

 ode aan een punt

vederlicht, immens zwaar, zou ik willen toeven,

in het punt van waarheid, echtheid

waarrond alles cirkelt, dacht ik zo

...behoed het willen weten van verscheurd raken

...behoed de ontsluierende kracht van zich in te willen graven

...kijk uit voor het teveel verlangen naar de overkant

 

troebelwitte stilte, vertel me van het luisteren

sterreverre draagwijdte, eindeloze ontwikkeling

kijk uit naar een brug naar ergens

vraag een eeuwigheid stilte voor onvatbare dingen

leef, mens leef, weef mens weef

temidden het stille, eenvoudige en goede

dankbaar voor al het goede en mooie,

zelf te zien, zelf te zoeken;

dwars doorheen kortzichtige onwetendheid

co  1975

 

ter info : tip novellen

http://www.scholieren.com/boekverslagen/25715 

17:41 Gepost door blogkunstenaar in gedichten | Permalink | Commentaren (1) | Tags: ode, punt |  Facebook |

Commentaren

wreed schoon! Al moet ik bekennen dat ik er geen moer van begrijp! Zou het wel kunnen begrijpen, maar mijn hersenen zijn nu in de ban van de zon en willen zich effe niet verdiepen, ze willen lui liggen zonnebaden, daarboven in de stoffige hersenpan die veel te lang in het duister zat!

Gepost door: christa | 20-05-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.